Heemstede, Bronsteebrug (Wagnerkade)

Oorspronkelijke functie Brug
Huidige functie Brug
Bouwjaar 1936
Architect Dienst Openbare Werken Heemstede, i.s.m. H.A. van den Eijnde
Status Provinciaal monument

De Bronsteebrug verbindt de Wagnerkade met de Pieter de Hooghstraat en overbrugt de overgang van de Bronsteevijver naar de Bronsteevaart, die in het Spaarne uitmondt. De brug is genoemd naar de voormalige in dit gebied gelegen hofstede Bronstee, die in 1856 werd gesloopt. In de jaren twintig en dertig van de 20ste eeuw is het bij deze hofstede behorende gebied met woningen bebouwd.

De brug is in 1936 gebouwd door de Dienst Openbare Werken Heemstede, in samenwerking met de beeldhouwer H.A. van den Eijnde (1869-1939).

Bouwkundige beschrijving

De Bronsteebrug is een vaste liggerbrug. Het brugdek is geconstrueerd met behulp van stalen I-profielen, stampbeton, gewapend beton, afgedekt met asfalt voor het wegdek en met stoeptegels op een laag zand voor de trottoirs ter weerszijden daarvan. Langs de zijkanten van de brug worden de pylonen aan de onderzijde met elkaar verbonden door een granieten lijst, waarop een smeedijzeren hek is aangebracht met detaillering in de stijl van de Amsterdamse School.

In de pylonen aan de noordoostzijde zijn uitgehakt en gepolijst (links: ANNO 1936; rechts: BRONSTEEBRUG). De rechter pyloon wordt bekroond met een sculptuur, in 1936 gemaakt door H.A. van den Eijnde uit rode Maulbronner zandsteen. De sculptuur valt eveneens onder de bescherming, is 110 cm hoog (rechtsachter gesigneerd: H.A. van den Eynde 1936) en stelt een zittende vrouw voor die in elke arm een kruik vast heeft; de rechter rustend op haar schouder. Hieruit vloeit een stroom water die door een man en een vrouw in een kruik wordt opgevangen. De sculptuur moet gezien worden als personificatie van de bron.

Provinciaal monument

De Bronsteebrug is van architectuurhistorische betekenis als representatief en goed bewaard gebleven voorbeeld van een brug in de stijl van de Amsterdamse School, gezien de combinatie baksteen, natuursteen, smeedijzeren hekken en de typografie.

Van kunsthistorische betekenis is de sculptuur van (de in Heemstede woonachtig en werkzame) H. van den Eijnde, als representatief voorbeeld van de door hem in de jaren dertig gemaakte beeldhouwwerken. Daarbij is net als bij het werk van tijdgenoten een overgang waar te nemen van aan architectuur gebonden, zogenaamde bouwsculptuur (zoals Van den Eijnde bijvoorbeeld in 1912 voor het Scheepvaarthuis in Amsterdam had gemaakt) naar vrijstaande plastiek.

De brug heeft cultuurhistorische waarde als voorbeeld van infrastructuur, in casu de bruggenbouw in Noord-Holland.

Naar boven